[Trans] G-Dragon Shine a light Making book#5 [end]

G-Dragon Shine a light Making book [End]

 

 

 
ในที่สุด เวลาก็ดำเนินมาถึงวันคอนเสิร์ตจริงๆแล้ว
จียงดูไม่ตื่นเต้นเลย และยังดูสบายใจอยู่...ว่าแต่ทำไมฉันถึงได้ตัวสั่นแบบนี้กันนะ?
 

 

ฉันจะบอกสภาพอากาศในวันนี้ให้คุณฟังแล้วกัน
มันเป็นครั้งแรกในชีวิตของฉันเลยที่หนาวขนาดนี้
วันนี้อากาศหนาวมาก ฉันเดินออกไปข้างนอกฮอลล์ได้แป๊บเดียวก็ต้องรีบบึ่งกลับมาข้างใน
แต่ฉันสังเกตเห็นแฟนคลับกำลังยืนต่อแถวอยู่ข้างนอกประมาณ 2-3 ชั่วโมงก่อนที่คอนเสิร์ตจะเริ่ม
เป็นไปได้ว่าพวกเขาอาจจะลืมความหนาวไปทั้งปวงเมื่อนึกถึงคอนเสิร์ตที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่นานนี้
พวกเขาทั้งหมดกำลังยิ้ม อย่างสดใส
แน่นอน จียงเองก็เป็นห่วงแฟนๆที่กำลังรอเขาอยู่ข้างนอกมาก
"ทำไมวันนี้ถึงได้หนาวแบบนี้นะ...พวกเขาต้องรอจนแข็งตายแน่ๆเลย"
แทยังพยายามพูดให้จียงอุ่นใจว่าทุกคนไม่เป็นอะไรหรอก
 

Read More

[Trans] G-Dragon Shine a light Making book#4

G-Dragon Shine a light Making book

 

 

ตอนที่พวกเราทุกคนมาถึงที่สเตเดี่ยวเพื่อเตรียมการซ้อม
จียงกวาดสายตามองไปรอบๆที่นั่งที่ว่างเปล่าและตกอยู่ในความเงียบ
แม้แต่ฉันยังรู้สึกค่อนข้างโดดเดี่ยวทุกครั้งที่มองไปที่ฮอลล์คอนเสิร์ตที่ปราศจากผู้คนแบบนี้
น่าสงสัยว่าจียงกำลังคิดอะไรอยู่ในตอนนั้น?
 
 

ทันทีที่ได้รับโอกาสหยุดพักเหนื่อยสั้นๆ จียงจะนอนลงกับพื้น
เขาแร็ปขณะที่กำลังนวดขาตัวเองไปด้วยเหมือนเด็กบ้าๆบอๆ
"ตอนที่ผมไม่มีเงิน ผมกลับบ้านและทำ bindaeddeok* ด้วยตัวเอง~" (*คล้ายๆพิซซ่าเกาหลี)
ไมโครโฟนในมือจียงถูกทำขึ้นมาแบบพิเศษเพื่อให้เข้ากับสีธีมหลักของคอนเสิร์ตนี้ ซึ่งคือสีขาวและแดง
วิศวะกรคยองจุนต้องไปซื้ออุปกรณ์และทำมันขึ้นมาด้วยตัวเอง ตามคำขอของจียง
 

Read More

[Trans] G-Dragon Shine a light Making book#3

G-Dragon Shine a light Making book

 

  

"สวัสดีครับ!"
จียงปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับร่างกายที่แข็งแรงขึ้นแล้ว เสียงสดใส และค้อมตัวลง 90 องศาเหมือนทุกครั้ง
เขายิ้มกว้างให้กับนักดนตรีในห้องที่กำลังรออยู่ ทักทายพวกเขาทีละคนด้วยท่าทีเป็นกันเอง
พูดซ้ำแล้วซ้ำอีกว่าเขาหวังจะให้งานวันนี้ผ่านไปได้ด้วยดีพร้อมกับทุกคน
หนึ่งในทีมงานที่จียงทำงานกับเขามาตั้งแต่ยังเป็นเด็กฝึกหัด
บอกว่าจียงมักจะพูดจาทักทายแบบนี้อยู่เสมอตั้งแต่เด็กแล้ว
อาจจะเป็นไปได้ว่าเขาทำมันบ่อยมากจนกลายเป็นธรรมชาติได้ขนาดนี้ เหมือนเป็นนิสัยติดตัว
แล้วมันก็ทำให้ทุกคนมีความสุขมากจริงๆ เมื่อพวกเขาได้รับการต้อนรับด้วยท่าทางที่สดใสแบบนี้
 

Read More

[Trans] G-Dragon Shine a light Making book#2

G-Dragon Shine a light Making book

 

  

สต๊าฟทุกคนโห่เสียงเชียร์ทันทีที่การถ่ายทำฉากสุดท้ายของมิวสิควีดีโอจบลง
ฉันแน่ใจว่าพวกเขาทุกคนต้องยินดีที่จียงพยายามอย่างมากในการแสดงทั้งๆที่ตัวเองป่วยหนัก และทุกๆอย่าง
แต่ฉากสุดท้ายนี้เป็นอะไรที่ต้องใช้ความสามารถทางการแสดงของจียงล้วนๆ
ฉันรู้สึกโล่งอกที่ได้เห็นจียงยังคงพูดล้อเล่นกับทีมงานได้อีก
เขาบอกว่าอาจจะเป็นเพราะความป่วยที่ทำให้เขาแสดงอารมณ์ในฉากที่ดูโศกเศร้าแบบนั้นได้
ผู้กำกับและทีมงานทุกคนจ้องมองไปที่มอนิเตอร์เป็นครั้งสุดท้าย และในที่สุด...
"เยี่ยม! เจ๋งที่สุด!" ด้วยความพอใจ
จียงยิ้มสดใสทั้งๆที่ต้องต่อสู้กับความทรมานมาตลอดทั้งวัน
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ดูเหมือนว่าทั้งช็อคโกแลตและยาจะหมดฤทธิ์ซะแล้ว
เขาดูป่วยอีกครั้ง พวกเราตัดสินใสปล่อยฉากที่เหลือไว้ถ่ายในวันอื่นและดูแลจียงให้ดีที่สุดก่อน
มาเล่นเกมส์ 'Find it' กันเถอะ!
เพราะพวกเขาต้องถ่ายทำกันจนดึกดื่น ดังนั้นจึงมีฉากนึงที่จียงไม่สามารถไปถ่ายได้
ฉากนั้นคือฉากไหน?
ฉันใบ้ให้ว่า...มันอยู่ใน 2-3 หน้าถัดไปนี่แหละ!
 

 
ตอนนี้พวกเขากำลังถ่ายทำวิดีโอที่ใช้ตอนเปิดคอนเสิร์ตกันอยู่
ฉันได้ยินมาว่าเสื้อผ้าที่จะใส่ในเพลงแรกของจียงต้องถูกทำให้เร็วกว่าปกติเพื่อนถ่ายทำวิดีโอนี้
มันดูเหมือนกับว่ามีอะไรมากมายที่ต้องถูกทำให้เสร็จก่อนถึงเวลา
ฉันเคยคิดว่าการจัดคอนเสิร์ตสักครั้งคงไม่มีอะไรมากนัก
แต่พอมาได้เห็นด้วยตาแล้ว มันมีการเตรียมตัวมากมายหลายฝ่ายที่ต้องเกี่ยวข้องกัน
รวมถึงการถ่ายวิดีโอประกอบอีกเยอะแยะ
ถ้าเพียงแต่ทุกคนจะแยกร่างไปอยู่ที่นั่นที่นี่เพื่อช่วยกันทำงานได้ก็คงดี
จียงยังคงป่วย... จนเขากลายเป็นเพื่อนกับโจ๊ก ยา และช็อคโกแลตไปแล้ว
การดูเขาทานอาหารและยาแบบนี้ยังคงทำให้ฉันรู้สึกถึงความเป็นมืออาชีพในตัวเขาอย่างเสมอต้นเสมอปลาย
ปกติแล้ว จียงจะเช็คทุกๆอย่างจากจอมอนิเตอร์
ไม่ว่าจะเป็นการแสดงของตัวเองจนถึงกระทั่งอุปกรณ์เสริมตกแต่งต่างๆ
ฉันไม่รู้จริงๆว่าความตั้งใจอันมากมายของของเขานั้นมาจากไหนกันแน่
 

Read More

[Trans] G-Dragon Shine a light Making book#1

G-Dragon Shine a light Making book

 

 

"หือ? ยังไม่ถึงเวลานี่ ใช่มั้ยคะ?"
"(ยิ้ม) ครับ..."
ในวันที่มีการประชุมครั้งแรก ฉันพยายามที่จะไปถึงเร็วที่สุดเท่าที่จะสามารถทำได้เพื่อเตรียมตัวเองล่วงหน้า
แต่คนแรกที่ฉันเห็นกลับเป็นจียง ตอนนั้นยังไม่ถึงเวลาประชุม แต่เขาอยู่ที่นั่นอยู่ก่อนแล้ว
เพราะว่าเขาเป็นศิลปิน ฉันจึงคิดว่าว่าเขาต้องมาสายแน่ๆ
ฉันรู้สึกแย่ไปเลยกับการเข้าใจผิดอย่างไร้เหตุผลในเรื่องนี้
 

 

อีกอย่างที่ทำให้ฉันประหลาดใจ
ก็คือการเห็นจียงเสนอความคิดเห็นตลอดเวลาระหว่างการประชุมกับหัวหน้าฝ่ายต่างๆ

ฉันเคยคิดว่าการประชุมแบบนี้จะต้องดำเนินโดยท่านประธานยาง
แต่ความกระตือรือร้นของจียงในการแลกเปลี่ยนไอเดียและความคิดเห็นกับทุกๆคน ทำให้เขาดูเป็นผู้ใหญ่มาก
เขาคิดทุกๆเรื่องไม่ว่าจะเป็น แสง เสียง เวที ท่าเต้น สเปเชี่ยลเอฟเฟค
จียงยังคงคุยในเรื่องเหล่านี้ และเรื่องอื่นๆ ต่อไปเรื่อยๆ ตลอดการประชุม
คุณจะรู้สึกได้เลยถึงความมุ่นมั่นของจียงที่มีต่อคอนเสิร์ตครั้งนี้
การประชุมใช้เวลาพักใหญ่ๆ แต่จียงก็ไม่ดูเหนื่อยแม้แต่น้อย
บางทีวลีที่ว่า 'Firing away' อาจจะถูกใช้ในสถานการณ์แบบนี้ก็ได้?
 
 

มีอีก 2 สิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจมากระหว่างมองดูเขาระหว่างการประชุม
อย่างแรกก็คือ การบันทึกสิ่งที่คุยกันในที่ประชุมของจียง
ตอนที่ฉันเปรียบเทียบสมุดของฉัน(ที่ฉันอ่านมันไม่ออกด้วยซ้ำ)กับของจียง
มันทำให้ฉันอยากจะปิดสมุดของตัวเองลงไปเลย
เขาเขียนเนื้อหาสาระจากการประชุมอย่างเป็นระเบียบและชัดเจน
ฉันแปลกใจมากที่การประชุมอันยาวนานแบบนี้จะสามารถสรุปทั้งหมดลงไปในกระดาษหน้าเดียวได้ยังไง
ฉันเคยได้ยินว่าเขาเป็นพวกเพอร์เฟคชั่นนิส และแม้แต่การเขียนของเขา ก็ยังต้องเพอร์เฟคเช่นกัน
"เอ่อ...ฉันขอดูได้มั้ย?"
จียงหัวเราะเบาๆ แล้วส่งสมุดของเขามาให้ฉันโดยปราศจาคคำพูดใดๆ

Read More