ที่โบสถ์ประจำของแดซอง ชามยุนกันได้เข้าไปหาเขาเพื่อสัมภาษณ์ จังหวะที่จะเข้าไปหาค่อนข้างยาก หลายเดือนแล้วที่ทั้งโลกช๊อกจากอุบัติเหตุของเขา แต่จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่ปรากฎตัวพร้อมกับเพื่อนร่วมวง เขาไม่ยอมให้สัมภาษณ์ใดๆ ชามยุนกันบอกเขาว่า "เราไม่คิดว่าการสัมภาษณ์จะเกิดขึ้นเพราะคนอยากให้เกิด มันจะเกิดต่อเมื่อพระเจ้าคิดว่าถึงเวลาสมควร" หลังจากนั้นไม่กี่วันแดซองก็ตอบว่า "ผมตกลงครับ"
เมื่อวันอาทิตย์ที่ 2, 2011 หลังจากสวดอวยพรเสร็จ ชามยุนกันก็เข้าไปพบสมาชิกโบสถ์คังแดซองและสัมภาษณ์เขา อ่านบทสัมภาษณ์ด้านล่างเลยครับ
เกือบปีแล้วสินะครับที่เราไม่ได้สัมภาษณ์คุณ มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะแยะเลย คุณเตรียมตัวรับมันยังไงครับ?
ผมใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่โบสถ์ครับ ผมมาช่วยงานทุกวันธรรมดาเลย ผมมักมาพบปะกับกลุ่มประจำ(Hepzibah)ของผมเสมอ
คุณคงใช้เวลาอยู่กับโบสถ์มาสักพักแล้ว รู้สึกยังไงบ้าง?
หลายอย่างมันอึดอัดมากขึ้นหลังจากอุบัติเหตุครับ ผมคิดในใจว่า 'ถ้าผมสูญสิ้นศรัทธาไป ป่านนี้ผมอาจจะทำอะไรที่เลวร้ายลงไปก็ได้' หลังจากวันคืน 3-4 วันที่ยากลำบากของผม ผมได้ตัดสินใจว่าอยากมาหาหัวหน้าบาทหลวงที่โบสถ์ ผมถามหัวหน้ากลุ่มของเราว่ามาได้ไหม เขาเลยชวนผมมาด้วย ตอนที่เขาเจอผม เขาเข้ามาให้กำลังใจและปลอบผมจนผมรู้สึกถึงความสงบในใจ และเมื่อผมเริ่มใช้เวลาทั้งหมดอยู่ในโบสถ์มันก็เริ่มเป็นที่ๆปลอบโยนผมเสมอ
คุณหมายความว่ายังไงที่บอกว่าจะทำอะไรเลวร้ายลงไปหากสิ้นศรัทธา?
ดาราหลายคนมักฆ่าตัวตาย และตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกเขาถึงกล้าทำ ผมจะไม่บอกว่าผมเคยคิดถึงมัน แต่ถ้าหากผมไม่มีศรัทธาต่อพระองค์แล้วผมอาจจะเดินตามทางนั้นไปก็ได้ ดังนั้นผมจึงรู้สึกขอบคุณพระเจ้าที่ให้แรงศรัทธาแก่ผม ทุกคอมเม้นต์ที่ผมเห็นในเน็ตฉีกป่นหัวใจผม ที่เจ็บปวดที่สุดคือคนเริ่มเรียกผมว่าไอ้ฆาตรกร ทุกครั้งที่ผมเดินออกไปข้างนอก ผมรู้สึกเหมือนคนกำลังจ้องผมราวกับผมเป็นฆาตรกร
คุณรู้สึกปลอดภัยภายในกำแพงโบสถ์หรือ?
พูดตามตรงก็จริงครับ ผมไม่อยู่ในสภาพที่จะพบปะพูดคุยกับคนอื่น แต่ผมรู้สึกอบอุ่นเมื่อมาที่นี่ ตอนที่ผมอยู่ที่ห้องพักผมรู้สึกกังวลมากและกินอะไรไม่ได้เลย ผมจึงมาที่โบสถ์ ทุกครั้งที่ผมอยากใช้สมอง ผมจะมาที่นี่ ความคิดที่มักเกิดกับผมได้หายไปและไม่ทรมานผมเมื่อผมอยู่ที่โบสถ์
แม้ว่าคนที่ไม่เชื่อในพระเจ้าก็บอกว่าเขารู้สึกถึงความสงบเมื่อมาที่โบสถ์ คุณคิดว่าทำไมมันถึงเป็นแบบนั้น?
ถ้าคุณเป็นสมาชิกของโบสถ์คุณจะเข้าใจครับ บางทีผมรู้สึกว่าอยู่ที่โบสถ์สบายใจกว่าอยู่ที่บ้าน ผมอ่านคอมเม้นต์ในเน็ตแล้วเจอคนที่ไมใช่คริสเตียนแต่ให้กำลังใจและความมั่นใจแก่ผมโดยใช้เวลาอยู่ในโบสถ์ ผมรู้สึกซึ้งใจมากครับ














